Pages

Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

Καληνύχτα λοιπόν

Κοιτώ τις μοναξιές μου
αυτές που σαν δένδρα ρίζωσαν μέσα μου
Όλες αυτές τις λέξεις που δεν είπα
γιατί δεν τις γνώριζα
Τώρα κοιτώ, μόνο κοιτώ
Την άγνοια που έκτισαν τα μάτια μου
γελασμένα απ΄ το φως
Τώρα τι μου έμεινε….
Μόνο γράμματα να ερωτοτροπούν
πάνω στο λευκό χαρτί
Θέλοντας να γεννήσουν
τις καινούργιες μου λέξεις
Σ΄ αυτή την έναστρη αμορφωσιά μου
θα περπατώ κι ας με εκδικείται
Μοναδική μου συντροφιά μια ανησυχία
μήπως τα παρεξήγησα όλα
μήπως χάσω το φως μου
τώρα που έμαθα να βλέπω
Καληνύχτα λοιπόν, καληνύχτα…
Ίσως απόψε συμβεί το ανέλπιστο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: