Pages

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Όνειρο Εξόδου

Έμαθα να ισορροπώ
λέγοντας ποτέ στο πάντα
Μακριά από τη σιγουριά μου 
ταξιδεύω προς το οικείο πια άγνωστο
που ακόμη μένει κρυφό στην ομίχλη της δυνατότητας
Πίσω μου ξεθωριάζουν πόλεις και τοπία
μα ούτε που κοιτώ
Η νοσταλγία πέθανε νωρίς για μένα ευτυχώς

Απολαμβάνω το κρύο καινούργιο αέρα
που άδειος από υποσχέσεις παραμένει άμορφος
έτοιμος για νέες δυναμικές διαμορφώσεις
μα ασυγκίνητος από παλιές ατελέσφορες σκεπτομορφές

Εκεί, στο πάντα του ποτέ
τα διάφανα χέρια που δραπέτευσαν
συντροφεύουν τα δικά μου στο σμίλευμα
του αιθέρα να γίνει αυτό που μπορεί να είναι
αυτό που δεν ήταν πριν ούτε μετά

Όνειρο, οδηγός εξόδου
από τα πολλαπλά όνειρα της ψευδαίσθησης
στο μέλλον του πάντα
που δεν υπήρξε ποτέ 

Δεν υπάρχουν σχόλια: