Pages

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Ματαιοδοξία

Στης ερήμου το μπαλκόνι
φύτεψα δυο σπόρους χιόνι
εγώ το θάβω
εκείνο λειώνει
περάσαν πενήντα χρόνοι
μα δεν φύτρωσε ποτέ του
μήτε δένδρο μήτε κλώνι

Είπαν κάποτε πως μ' είδες
να μετρώ τις πυραμίδες
μ' ένα χάρακα σπασμένο
κι ένα σπάγκο απελπισμένο
μα δεν έβγαιναν τα μέτρα
ούτε πόντοι
ούτε ίντσες
δυο αιώνες μες τη πέτρα
και δε βρήκα απαντήσεις

Ύστερα μ' ένα κουτάλι
τρεις ωκεανούς ν' αδειάσω
στο μικρο μου το δισάκι
μέρα νύχτα δίχως πάσο
μα δεν χώραγε σταγόνα
μήτε στάλα παραπάνω
μα επέμενα για χρόνια
όρθιος εκεί στην άμμο

Κουρασμένος μα επιμένων
και γυμνά τα δυο μου πόδια
ως το Έβερεστ ασθμαίνων
ν' ανεβώ χωρίς κορδόνια
μα εγλυστρισα και πέφτω
ως του Αδη τα αλώνια
ω του πόνου και της λύπης
βρέθηκα μες στα σκοτάδια

Δεν υπάρχουν σχόλια: