Pages

Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

Ελπίδα

Σε πέτρες ακίνητες χαρίζομαι
πέφτω και σκορπίζομαι με κρότο
διαμελίζοντας ότι κινείται

Φύτρα ζωής γίνομαι και κρύβομαι
στη στέγνη της ερήμου περιμένοντας
με την αλήθεια στον πυρήνα μου αφυδατωμένη

Ο θόρυβος του κόσμου πολλαπλασιάζεται
απειλεί τη δυναμική χωρητικότητα της σφαίρας
περιμένω αδρανής το μοιραίο αποτέλεσμα

Η ιστορία εξατμίζεται από τα υλικά σώματα
Υποχωρεί και εγκαθίσταται πάλι στη βάση της πιθανότητας
Ο κύκλος έκλεισε, ο έλικας συσπειρώνεται

Οι άξονες ξαναπαίρνουν τη θέση τους
Το καινούργιο επανέρχεται εμπλουτισμένο
Το χρονόμετρο μηδενίζει, Το (στοίχημα) επανέρχεται

Αναδύομαι από την άμμο, ανασυγκροτούμαι
Συνδέομαι με το σύνολο και ξαναζώ
Δεν με βάφτισαν άδικα Ελπίδα.



Ο θεός δεν χορταίνει τις εμπειρίες των κόσμων
πέρα από το κακό και το καλό, ανακυκλώνεται
Πιστός στον δημιουργό του Ορφικού Αυγού.

Δεν υπάρχουν σχόλια: